Op 1 juni 2030 gooi ik de lijnen los voor onbepaalde tijd!

Na jaren van dromen, plannen, sparen, leren en vooral heel veel klussen aan Fifth Spirit begint dan de reis waar ik al zo lang naartoe werk.

Ik wil de wereld rond.

Vanuit Nederland gaat de reis eerst zuidwaarts. Langs België, Frankrijk, Noord-Spanje en Portugal richting Madeira. Daarna volgen de Canarische Eilanden en uiteindelijk Kaapverdië.

Daar begint de eerste grote oceaanoversteek.

Met de passaatwind achter mij gaat Fifth Spirit de Atlantische Oceaan op. Aan de andere kant wacht de Caribbean, met Trinidad & Tobago als een van de eerste grote bestemmingen.

Daarna gaat de reis verder langs de eilanden van de Caribbean. Grenada, de Grenadines, Martinique, Dominica, Guadeloupe, Antigua en Sint Maarten zijn mogelijke etappes. Sommige plekken misschien maar voor een paar dagen, andere misschien voor veel langer.

Misschien gaat de route ook naar Suriname. Niet omdat ieder land vanzelfsprekend onderdeel van de reis moet zijn, maar omdat ik onderweg wil kunnen kiezen wat bij mij en Fifth Spirit past.

Want ik ben niet alleen een zeiler die een wereldkaart bekijkt.

Ik ben een vrouw met een transitieverleden. Daardoor kijk ik bij sommige bestemmingen ook naar zaken waar andere reizigers misschien minder bij stilstaan. Veiligheid, wetgeving en hoe welkom ik mij ergens kan voelen, spelen mee in mijn keuzes.

De wereld rondzeilen betekent voor mij dan ook niet dat ik overal móét komen.

Soms betekent goed zeemanschap juist dat je een bestemming overslaat.

Vanuit de Caribbean gaat de route verder naar Panama.

Door het Panamakanaal verruil ik de Atlantische Oceaan voor de Pacific. Via de Galápagos volgt de grote oversteek richting de Marquesaseilanden en Frans-Polynesië.

Daarna verder westwaarts.

Steeds opnieuw eilanden, atollen en oceanen. Nieuwe mensen, nieuwe culturen, nieuwe ankerplaatsen en vooral heel veel mijlen onder de kiel.

Tot uiteindelijk Nieuw-Zeeland in beeld komt.

Daarna Australië.

En vervolgens wacht de Indische Oceaan.

Via onder andere Cocos, Mauritius en Réunion gaat de reis verder richting Madagascar en de oostkust van Afrika. Uiteindelijk bereik ik Zuid-Afrika.

Dan volgt een van de grote momenten van de reis:

Kaap de Goede Hoop ronden.

Vanaf daar begint de terugreis.

Via de Atlantische Oceaan gaat Fifth Spirit noordwaarts. St. Helena en mogelijk Ascension worden bijzondere tussenstops op weg naar de Azoren.

En dan is Europa weer dichtbij.

Maar ook nu vaar ik niet simpelweg dezelfde route terug.

Vanaf de Azoren zet ik koers naar Engeland. De eerste kennismaking met Europa na de lange oceaanreis komt dan via de Britse eilanden. Misschien Cornwall, de Scilly-eilanden, de Engelse zuidkust of het Isle of Wight.

Daarna verder oostwaarts.

Over het Kanaal en uiteindelijk de Noordzee op.

En dan komt die ene vertrouwde kust weer in zicht.

Nederland.

De haven waar Fifth Spirit ooit vertrok.

De cirkel is rond.

Of het precies zo zal gaan?

Waarschijnlijk niet.

Een wereldreis laat zich niet vier jaar van tevoren tot op de laatste mijl plannen. Wind, weer, techniek, geld, gezondheid, politieke ontwikkelingen en de mensen die ik onderweg ontmoet zullen allemaal invloed hebben op de route.

En dat vind ik juist mooi.

De grote lijn staat.

Nederland → Madeira → Canarische Eilanden → Kaapverdië → Trinidad & Tobago → Caribbean → Panama → Galápagos → Frans-Polynesië → Nieuw-Zeeland → Australië → Indische Oceaan → Zuid-Afrika → St. Helena → Ascension → Azoren → Engeland → Nederland.

De rest ontstaat onderweg.

Op 1 juni 2030 vertrek ik met een plan.

Daarna laat ik de horizon bepalen waar Fifth Spirit naartoe gaat.

Een boot. Een vrouw. Een wereld.
En één grote ronde over de oceanen.